۱۳۹۴ خرداد ۱۵, جمعه

جنگ قُدرت در قبرستان خُمینی



آدینه 15 خرداد 
جنگ قُدرت در قبرستان خُمینی
منصور امان
مراسم سالمرگ آیت الله خُمینی به صحنه زورآزمایی بازماندگان وی تبدیل شد. این تریبون دوره ای که "نظام" برای برپا داشتن آن هزینه گزافی صرف می کند، در سال جاری بیش از همه میزبان بُحران سیاسی در ساختار قُدرت جمهوری اسلامی بود.

در همان حال که جناح میانه حُکومت تلاش می کند امتیاز انحصار وراثت آقای خُمینی را به دست بیاورد و نقش آفرینی موثر در مراسم سالمرگ او می توانست به گونه نمادین این ادعا را پُر رنگ تر کند، باند ولی فقیه با تمام نیرو برای برهم زدن این نقشه خیز برداشت.

اعضای این باند با ایجاد تشنُج و به راه انداختن درگیری لفظی در جریان سُخنرانی آقایان حسن روحانی و حسن خُمینی، میدان را از دست آنها بیرون آورده و خود به بازیگر فعال بدل شدند.

جالب اینجاست که بر اساس گُفته برخی حاضران، برهم زنندگان معرکه برخلاف روال معمول، حتی اصراری به پوشیده نگه داشتن هویت خود نیز نداشته اند و ماموریت سپُرده شده را در "لباس فُرم" انجام داده اند. این یک قُدرت نمایی آشکار است که هدفی جُز تحقیر باند رقیب و به رُخ کشیدن ناتوانی آن به چشم اعضا و پُشتیبانانش ندارد.

علت درگرفتن این نزاع شدید و نمایان در سالمرگ آقای خُمینی را می بایست در فراسوی اختلافات موجود گرد مسایل روز جُستُجو کرد.

جناح میانه حُکومت، از رهبر پیشین "نظام" برای به حاشیه راندن رهبر فعلی و ساییدن آتوریته وی بهره می گیرد. هر اندازه که آیت الله روح الله خُمینی در تبلیغات جناح میانه و برای مثال در خاطرات آقای رفسنجانی برجسته تر گردد، رُل و جایگاه آقای خامنه ای که رهبری اش را نه مدیون صلاحیت و توانایی خویش بلکه، خاطره گویی و احضار روح است، خُرد تر به چشم می آید و به این اعتبار نیز پیروی از وی و سیاستهایش چالش پذیر تر خواهد بود.

هوو تراشی جناح میانه حُکومت فقط به ارایه یک تصویر ساختگی و مُد روز از رفتار و کردار و دیدگاه های آقای خُمینی محدود نمی شود. در این میان آنها تلاش می کنند به این شوکت ذهنی، قالب عینی نیز بدهند؛ هدفی که در مُجلل سازی گور آقای خمینی نمایان گردیده و موجب برآشُفتگی باند آقای خامنه ای و انتقادهای آن شده است.

باند ولی فقیه نمی تواند به رُقبایش اجازه بالا رفتن از نردبان خُمینی را بدهد و آنها نیز در مُقابل، چاره ایدیولوژیک دیگری برای کوچک و مشروط کردن اینان و قُدرت مُطلقه شان ندارند. جدال این دو، جنگ در زمین مُردگان و بی ارتباط با جامعه ای است که از این قبرستان "نظام" شده و مُتولیان محضری و ادعایی آن سالهاست فاصله گرفته است.

۱۳۹۴ خرداد ۱۳, چهارشنبه

هُشدارهای بهداشتی یک ناقل ویروس

هُشدارهای بهداشتی یک ناقل ویروس
منصور امان
فراسوی خبر...چهارشنبه 13 خرداد
نقل از سایت های ایران نبرد و جنگ خبر....
http://www.jonge-khabar.com/news/articled.php?id=3699
پایوران سیاسی و نظامی رژیم مُلاها به مُوازات اعلام خطر پیرامون کشیده شدن جنگهای فرقه ای به داخل مرزهای ایران، به مُداخله نظامی در کشورهای بُحران زده و شُعله ور نگه داشتن آتش از کُنترُل خارج شده این جنگها ادامه می دهند.
در تازه ترین اقدام تنش برانگیز، رژیم ولایت فقیه به گونه رسمی وارد درگیری نظامی در اُستان الانبار عراق شده است. تنها ساعاتی پس از سُقوط شهر رُمادی، مرکز اُستان مزبور، به دست گروه "حُکومت اسلامی"، پاسدار دهقان، وزیر دفاع رژیم مُلاها نیز برای اعلام پُشتیبانی از جنگ با آن وارد عراق شد. همزمان، گُسیل باندهای مُسلح شیعه عراقی وابسته به جمهوری اسلامی به منطقه درگیری نیز آغاز گردید.
با توجُه به سیاست توسعه طلبانه رژیم ولایت فقیه و نیز تجربه عملکرد جنایتکارانه مُزدوران بومی اش، ورود اینان به بُحران زیر عُنوان "آزاد سازی" الانبار، مفهوم دیگری جُز افزودن فاکتورهای بیشتر به تنش موجود و تشدید ستیز فرقه ای ندارد. جمهوری اسلامی از "حُکومت اسلامی" برای گُسترش نُفوذ خود در عراق بهره برداری می کند و این در عمل به معنای تلاش خونبار برای تغییر جُغرافیای انسانی این کشور فروپاشیده و یا دستکم ایجاد پایگاه های اشغال در مناطق تصرُف شده است.
ترجُمه عملی این سیاست برای جمعیت سُنی منطقه های "آزاد شده"، قتل و پیگرد غیرنظامیان، آتش زده شدن خانه ها یا ویران سازی آنها، غارت اموال و کالاها در شهرها و مصادره زمین در روستاها و به بیان دقیق تر، سُکونت ناپذیر سازی شهرها و روستاها برای آنها می باشد. حاکمان ایران و مُزدوران بومی آنها به این ترتیب نه فقط زمین را برای ریشه دواندن و گُسترش درگیریهای فرقه ای غنی سازی می کنند، بلکه راه را برای تولید و پراکندن نفرت و دُشمنی پایدار بین ملتها و همسایگان در این منطقه پُرآشوب هموار می سازند.
با همین متُد خطرناک و ویرانگر، رژیم جمهوری اسلامی برای حفظ نُفوذ خود در سوریه در تلاش است. رژیم مُلاها و شُعبه لُبنانی آن، حزب الله، به گونه سیستماتیک در حال تصفیه قومی جمعیت سُنی در امتداد نوار مرزی بین لُبنان و سوریه هستند. دستور کار آنها برای "آزاد سازی" کوهستانهای "قلمون"، نُسخه دیگری از راهنمای عمل عراق است که در راس آن قتل و کُشتار ساکنان، کوچ اجباری، تخریب منازل، غارت و از هستی ساقط کردن مردُم قرار دارد.
هُشدار رهبران و پایوران جمهوری اسلامی پیرامون خطرهایی که خود می آفرینند و یا به آنها دامن می زنند، فریبکارانه است و با هدف خاک پاشیدن به چشم مردُم ایران ابراز می گردد که اُستخوان آنها زیر فشار هزینه ماجراجوییهای خارجی "نظام" در حال خُرد شدن است.
رژیم بُنیادگرای ولایت فقیه با کشت و فعال کردن ویروس اختلافها و تضادهای فرقه ای و مذهبی به یکی از کانونهای اصلی بُحران منطقه بدل گردیده است. این رژیم ناقل، در سوریه، لُبنان، عراق، یمن و هر نُقطه زیست دیگری که امکان پا نهادن بدان را بیابد، بخش جُدایی ناپذیری از مُشکل است.

۱۳۹۴ خرداد ۱۲, سه‌شنبه

رژیم کشتار و اُردوگاههای مرگ



سه شنبه 12 خرداد 
رژیم کشتار و اُردوگاههای مرگ
زینت میرهاشمی
سیاهچالهای رژیم بیش از هر زمان به اُردوگاههای مرگِ فرزندان مردم ایران تبدیل شده است. در حالی که مجرمان دانه درشت و مافیای مواد مخدر به راحتی از چوبه های دار جمهوری اسلامی جان سالم به در می برند، جوانان محروم و آسیب دیدگان جامعه بدون برخورداری از امکان دفاع، قربانی خشونت بی حَد و مرز رژیم کشتار می شوند.
ففط در سحرگاه روز دوشنبه 12 خرداد، 17 زندانی به صورت دسته جمعی اعدام شدند. 13 زندانی در قزل حصار و 4 زندانی در ارومیه. یک زندانی در قزل حصار کرج قبل از سر به دار شدن با ایست قلبی جان خود را از دست داد. 2 تن دیگر در زندان ساری اعدام شدند. ولایت خامنه ای در گرداب بحرانهای مرگبار و برای مهار جامعه به این شیوه ضد انسانی متوسل می شود. امری که به شدت محکوم است.
بر اساس اطلاعیه دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران، در روزهای 2 تا 8 خرداد امسال، 31 زندانی در شهرهای کرج، تبریز، کرمان، گچساران، مشهد و اردبیل اعدام شدند.
اجرای قوانین قرون وسطایی از جمله قصاص، سنگسار، چشم درآوردن، دست بریدن توسط رژیم ولایت فقیه در 37 سال گذشته نتوانست میزان جرائم و آسیبهای اجتماعی را کاهش دهد. بر اساس داده های آماری نهادهای حکومتی، میزان اعتیاد و جرمهای دیگر گسترش یافته و سن استفاده مواد مخدر و قتل کاهش پیدا کرده است. در حکومتی فاسد که جوانان را به جرم دگر اندیشی به حبس، شکنجه و دار محکوم می کنند، طبیعی است که اعتیاد و هر آن چه جوانان را از حوزه سیاست و فعالیتهای اجتماعی دور نگاه دارد رشد می کند و این دلخواه حکومت هم است. اعدامهای فله ای پنهان و آشکار و یا در ملاء عام برای حفظ جان دانه درشتها و سرپوش گذاشتن بر فعالیتهای مافیای اصلی مواد مخدر است. این اعدامها هیچ مساله ای از مردم را حل نمی کند و فقط برای امنیت نظام و چپاولگران اجرا می شود.

۱۳۹۴ اردیبهشت ۱, سه‌شنبه

پولهای کثیف و بورسیه ها، بِگَم بِگَم


سه شنبه اول اردیبهشت 
پولهای کثیف و بورسیه ها، بِگَم بِگَم
زینت میرهاشمی
بگم بگم و تهدید به ریختن پَتِه همدیگر روی آب و همزمان جلوگیری از نورانداختن به تاریکخانه ولایت، یکی از رمز و رازهای نظام جهل و نیستی ولایت فقیه است. همه دست اندرکاران در قدرت به اندرون و پستوهای نظام اشراف داشته اما حاضر نیستند نوری به این تاریکخانه بتابد.
استفاده نورچشمیها و فرزندان دانه درشتهای نظام از بورسیه های غیر قانونی در کشمکش درونی، موجب عصبانیت عده ای از خودیها شده است.
بورسیه های غیرقانونی نوعی دزدی از ثروت عمومی و گسترش تبعیض در بهره وری از امکانات آموزشی است. این دزدی مانند دزدیهای دیگر تا کنون پیگیری نشده است. همه ی خودیها می دانند و یا چشم بسته هم می توانند بنویسند که چه کسانی از این بورسیه ها استفاده کرده اند. اما کسی حاضر نیست اسامی را رو کند و فقط با توپ و تَشَر همدیگر را تهدید می کنند. یک نمونه آن تهدید عضو کمیسیون امنیت مجلس رژیم در مورد بورسیه های غیر قانونی است. وی هشدار می دهد که «اگر لازم باشد؛ اسامی افراد حتی نمایندگانی هم که در این لیست قرار دارند و از این رانت استفاده کرده اند را اعلام خواهیم کرد.» عجب!
در روز روشن یک مجلس نشین از دزدی رانت خواران مجلس نشین آگاهی دارد اما اسامی آنها را از مردم پنهان می کند. این مردم هستند که غریبه هستند و این اسامی را نباید بدانند.
نمونه ای دیگر از این توپ در کردن، سخن پراکنی مجلس نشین از خوی است. این به اصطلاح نماینده در مصاحبه با «روزنامه اعتماد» روز دوشنبه 31 فروردین، در رابطه با خرج پولهای کثیف در انتخابات که از طرف وزیر کشور روحانی مطرح شده گفت که؛ حاضر است اون افراد مورد نظر وزیر یعنی دارندگان پولهای کثیف را با «مصداق و اسم افراد و سند» معرفی کند. باز هم عجب! این چه حکایتی است که توپهای تو خالی و بی خطر به هم شلیک می کنند.
برآمد این بگم بگمها و تهدیدهای تو خالی، ترس مشترک حافظان نظام پوسیده از خشم سازمان یافته مردمی است. پس حفظ تاریکی خانه اشباح به نفع همه  ی باندهای درون قدرت است. 

۱۳۹۴ فروردین ۳۰, یکشنبه

دولت حسن روحانی به سپاه باج می دهد



یکشنبه 30 فروردین 
دولت حسن روحانی به سپاه باج می دهد
زینت میرهاشمی
به گزارش روز سه شنبه 25 فروردین خبرگزاری حکومتی ایسنا، دولت حسن روحانی قرارداد بزرگی با قرارگاه خاتم النبیا در مورد امور بهداشتی بسته است. پایوران رژیم سقف همکاری مشترک وزارت بهداشت با قرارگاه متعلق به سپاه پاسداران را تا 5 هزار میلیارد تومان تخمین زده و از آن به عنوان یک توافق بزرگ و شیرین بین دولت روحانی و قرارگاه فوق یاد می کنند. جهانگیری معاون اول حسن روحانی می گوید: «70 هزار میلیارد تومان از پروژه های مهم کشوری در اختیار قرارگاه خاتم النبیا به عنوان پیمانکار قرار گرفته است».
قرارگاه خاتم النبیا متعلق به سپاه پاسداران، به گفته نماینده ولی فقیه در این نهاد، فقط 3 هزار پاسدار در آن فعالیت می کنند. البته این 3 هزار کارمند کسانی هستند که تحت عنوان سپاهی حقوق بگیر این نهاد هستند. به این تعداد باید باند مافیای این قرارگاه را هم اضافه کرد.
نظامی کردن اقتصاد ایران و افتادن شریانهای اقتصاد در دست سپاه پاسداران البته امر تازه ای نیست. این پدیده حتا مورد نقد و انتقاد برخی از افراد درون هرم قدرت قرار گرفته است. قراردادهای کلان و ریختن ثروت مردمی از جانب دولت به جیب سپاه امری مداوم است. قرارداد امور بهداشتی با سپاه بار دیگر بر پوچی حرفهای حسن روحانی صحه گذاشته و ادعاهای پُفکی او در مهار بحران اقتصادی را نشان می دهد.
حسن روحانی روز پنجشنبه 27 فروردین در بازدید از اسکله کاسپین که از پروژه های بزرگ این قرارگاه است و قرار است به مرکز صادرات تبدیل شود، نوید توسعه اقتصادی بر پایه صادرات از این بندر را داد. یعنی ساخت اسکله کاسپین و به دست گیری راه مهم صادرات در دست این قرارگاه قرار خواهد گرفت. این وعده حسن روحانی برای سال 94 است.
عملکرد پوشالی حسن روحانی در رابطه با کوتاه کردن دست مافیای سپاه پاسداران نشان می دهد که او موافق این است که همه مظاهر قدرت در دست سپاه باشد. روحانی گفته بود اگر چنین شود، ابوذر و سلمان هم فاسد می شوند. بنا به این گفته، این حسن روحانی است که با باج دادن به سپاه به فساد دامن می زند.

۱۳۹۴ فروردین ۲۹, شنبه

تصویب طرح سنای آمریکا و واکنش روحانی، مکانیسمهای تحمیق توده ها



شنبه 29 فروردین-
لیلا جدیدی :
تصویب طرح کمیته روابط خارجی سنا مبنی بر لزوم بررسی و نظارت بر توافق اتمی در کنگره آمریکا و سخنان فریبکارانه روحانی در واکنش به آن، هر دو مکانیسمهایی هستند که برای تحمیق و فریب مردم به کار برده می شوند. در حالی که هدف محافظه کاران که اکثریت را در مجلس نمایندگان آمریکا دارند، تقسیم اعتبار به میخ کشیدن جمهوری اسلامی با آقای اوباما است، روحانی روی منبر روضه خوانی کرده و مزورانه مشت "حق مسلم" به سینه می کوبد.

از زمان روی کار آمدن اوباما، محافظه کاران که با رسواییهای سیاست خارجی دوران جورج دبلیو بوش رو سیاه از آب در آمده بودند، علیه او که نه تنها از حزب مقابل، بلکه از نژادی دیگر هم بود، به خصومت و کارشکنی پرداختند. رفتار این حزب آنچنان مفتضحانه بوده که حتی طرفداران خود را نیز شرمسار کرده اند.

محافظه کاران نخست به سختی تلاش کردند تا یک تحول هر چند ناچیز در سیستم بهداشت و درمان به نام اوباما ثبت نشود و سپس نیروی خود را بر آن گذاشتند که امتیاز توافق هسته ای و کوتاه شدن دست رژیم از دستیابی به سلاح هسته ای به حساب اوباما ریخته نشود. رییس جمهور آمریکا نیز برای ثبت نام خود در جریده تاریخ به عنوان باعث و بانی این امر از هیچ کوششی دریغ نکرد تا سرانجام بازهم مانند تمامی موضوعات دیگر تسلیم شد. بنابراین، این طرح بیش از آنکه اهمیت چندانی در روند هسته ای داشته باشد، به درد مصرف داخلی و نزاعهای درونی طبقه حاکم آمریکا می خورد.

از سوی دیگر روحانی در واکنش به این طرح، مردد بین رفتن به جلد گوسفند یا گرگ، سرانجام به لباس دومی درآمده و ضمن آنکه برای دل خوش کردن و "همدلی" با رقیبان سنگ "حق مسلم" را به سینه می زند، انگشت "اتمام حجت" را نیز برای آمریکا بالا می برد و معترضانه می گوید: "ما به شما می گوییم طرف ما، سنای آمریکا و مجلس نمایندگان این کشور نیست، بلکه طرف ما یک مجموعه به نام گروه ١+5 است."

گویا آقای روحانی اینکه در دوران کمپین انتخاباتی خود گفته بود "آمریکاییها کدخدا هستند" و "اروپاییها از آقا اجازه می گیرند و بهتر است با آمریکاییها مساله را حل کنیم" را مانند بقیه حرفهایش فراموش کرده و حالا دیگر آمریکا را بیشتر از یکی از 6 به حساب نمی آورد!

اگر چه هر دو طرف برای تحمیق توده مردم حرف می زنند و در پنهان منافعی دیگر دارند، اما طرح سنای آمریکا فوایدی هم برای شفاف کردن مذاکرات سری هسته ای دارد. بر اساس طرح مصوبه سنا، مجلس نمایندگان آمریکا در جریان ریز مذاکرات و توافقهای انجام شده قرار خواهد گرفت. افزون بر این نیز به گزارشهای مداوم و حاوی جزییات درباره مواردی نظیر حمایت جمهوری اسلامی از تروریسم و یا موشکهای بالستیک آن دسترسی خواهد داشت.

همه می دانند که هیچ پچ پچی در جمع پانصد نماینده کنگره برای مدتی طولانی داخلی و پنهان باقی نمی ماند.

۱۳۹۴ فروردین ۲۸, جمعه

"همدلی و همزبانی"؛ آتش بسی در کار نیست


آدینه 28 فروردین 
"همدلی و همزبانی"؛ آتش بسی در کار نیست
منصور امان
یک درگیری شدید در مرکز قُدرت، چشم اندار موفقیت پروژه آقای خامنه ای را برای به سُکوت کشاندن مُنتقدان "خودی" که زیر تابلوی "سال همدلی و همزبانی" به پیش می برد، تیره و تار نشان می دهد.

حمله تُند آقای اکبر رفسنجانی، رییس مجمع تشحیص مصلحت نظام، به باند ولی فقیه صحنه سیاسی جمهوری اسلامی را دُچار یک تلاطُم شدید کرده است. پایوران ارشد و درجه دو باند مزبور به شتاب در برابر این هُجوم واکُنش نشان داده اند و به نوبه خود وی را آماج حمله قرار داده اند.

حساسیت بیت و ابواب جمعی آقای خامنه ای به تازه ترین حمله جناح رقیب را می توان از به میدان آمدن سرکرده سپاه پاسداران برای موضعگیری دریافت. آقای جعفری که چنین می نمود زیر فشار شدیدی قرار دارد، ظاهرسازیهای معمول پیرامون "ممنوعیت دخالت نظامیان در سیاست" را به کنار نهاد و در برابر آقای رفسنجانی جبهه گشود. واکُنش وی با تهدیدهای زیرمجموعه قضایی دستگاه اطلاعاتی – امنیتی همراه بود که ابتدا توسُط سُخنگو و سپس رییس آن آقای صادق لاریجانی ابراز گردید.

با آنکه مُنتقدان آقای رفسنجانی تلاش می کنند علت اصلی برآشُفتگی خویش را پنهان کنند و در عوض موارد دیگری در سُخنان وی را پایه حمله قرار داده اند، اما پیداست که بیش از هر چه، طرح دوباره تقلُب انتخاباتی باند ولایت در سال 88 از سوی آقای رفسنجانی و هراس مرگبار از درگرفتن بحث و مُشاجره کُنترُل ناپذیر در این باره، آنان را بر سر خشم آورده است.

اشاره آقای رفسنجانی به این پرونده ی گشوده مانده و آثار آن، همه اُمیدهای آقای خامنه ای و همدستانش مبنی بر ایجاد گروه "همزبان" برای خواندن غزلهای سرود شده "آقا" را به یاس بدل کرده است. آنها تلاش می کنند با فراخوان آتش بس "همدلی"، نه فقط شکست خُردکننده ماجراجویی هسته ای را زیر این لحاف پنهان کنند، بلکه آثار منفی آن برای موقعیت خود در هیرارشی قُدرت را نیز به پایین ترین میزان برسانند.

ترفند "همه باهم" آقای خامنه ای ره به جایی نمی برد؛ نه فقط بدان سبب که جناح میانه حُکومت فُرصت به دست آمده از منافع شکست خارجی حریف را به سادگی و تحت هیچ عُنوان فریبنده ای از دست نمی دهد، بلکه و بیش از همه از آن رو که باند ولی فقیه فقط با تهاجُم و نه با "همدلی" خواهد توانست از زیر ضرب بیرون بیاید و خود را از خطر برهاند.

http://www.jonge-khabar.com/news/articled.php?id=3651